Rebirth Era : Thai Power Metal Blog

เห็นขึ้นชื่ออย่างนี้ไม่ใช่ว่าผมจะลองทำเก๋รีวิวความงามของประตูบ้านพี่อนูบิสให้ได้ชมกันนะครับ (คงไม่ฮาใช่มะล่า 55+) แต่ Anubis Gate นี่เป็นวงโปรเกรสสีฟ/เพาเวอร์เมทัลตามแบบยูโรเปี้ยนนิยมต่างหาก ซึ่งแน่นอนว่าพวกเขาต้องเป็นขาประจำของเทศกาล ProgPower Europe แบบขาดไม่ได้เลยทีเดียว ซึ่ง The Detached นี่ก็เป็นอัลบั้มที่สี่ในรอบห้าปีนับจากปีที่ออกอัลบั้มแรกเข้าให้แล้วครับ

หากลองทำเป็นไม่สนใจปกอัลบั้มที่ชวนให้นึกถึงพวกสครีโม/เมทัลคอร์ไปได้แล้วนั้น ก็ถือว่าอัลบั้มนี้ยังคงอัดแน่นด้วยคุณภาพและค่อนข้างน่าประทับใจทีเดียว หลังจากสิ้นเสียงอินโทรที่เป็นเสียงร้องที่ไม่ค่อยจะได้สาระสักเท่าไร (อืม.. มุกนี้คุ้นๆแฮะ) ทางวงก็เริ่มจัดการตะบันหูผู้ฟังด้วย Find a Way (or Made One) โปรเกรสสีฟเพาเวอร์จังหวะกระชับหนักแน่นรวดเร็ว มีท่วงทำนองที่ลึกลับมืดมนและเมโลดี้ติดหูจั๋งหนับเป็นจุดขาย ก่อนจะตามมาด้วย Yiri และ Lost of Myself ที่เป็นเพลงจังหวะมิดเทมโปตามสไตล์ที่วงถนัด ซึ่งฟังดูคล้ายเพลงลักษณะเดียวกันนี้ของวงเพื่อนร่วมชาติอย่าง Mercenary อยู่เหมือนกัน (เสียงร้องของ Jacob Hansen ก็คล้ายๆ Mikkel Sandager ของ Mercenary ด้วยครับ) ต่อด้วยเพลงชื่อประหลาด Dodecahedron ที่เริ่มมีท่วงทำนองและสัดส่วนดนตรีที่หลากหลายและซับซ้อนมากขึ้น มีเสียงสังเคราะห์คอยเสริมอารมณ์อยู่ไม่ขาด ทำให้เพลงนี้ฟังดูเป็นโปรเกรสสีฟมากกว่าเพลงก่อนๆเล็กน้อย ทางด้านเพลงเอพิคขนาดย่อมอย่าง Pyramids ที่มีเสียงเครื่องดนตรีพื้นเมืองประกอบ ก็ได้บรรยากาศดินแดนไอยคุปต์สมชื่อเพลงจริงๆ โดยเฉพาะท่อนผ่อนกลางเพลงนั้นช่างมืดมนลึกลับได้อารมณ์มากๆ โดยประกบด้วยภาคโซโล่โชว์สัดส่วนดนตรีเน้นที่เน้นทีมเวิร์คสอดประสานกันอย่างสวยงาม ไม่โชว์เทพเกินไปจนน่าหมั่นไส้ ส่วน Options - Going Nowhere  นั้นเป็นอีกหนึ่งเอพิคที่ฟังดูด้อยกว่า Pyramids อยู่สักหน่อย เสียงสังเคราะห์ยังคงมีบทบาทอยู่เช่นเคย ซึ่งถ้าสังเกตดีๆเพลงของ Anubis Gate จะไม่ได้เน้นเสียงคีย์บอร์ดมากนัก แต่จะมีเสียงสังเคราะห์ที่เป็นเพียงซาวนด์ประกอบเท่านั้น ทำให้ยังคงความดิบและหนักหน่วงของภาคกีตาร์ได้อย่างครบถ้วน... เดี๋ยวจะหาว่าหวานไม่เป็น พวกเขาเลยส่งสองเพลงบัลลาดสุดชอกช้ำอย่าง Out of Time และ Ammonia Snow มากำนัลให้กับแฟนเพลง ซึ่งเพลงแรกนั้นค่อนข้างจะมีบรรยากาศที่มืดหม่นกดดันอารมณ์อยู่สักหน่อย และมีคซับซ้อนแบบโปรเกรสสีฟอยู่พอสมควร ส่วนเพลงที่สองนั้นจะเน้นเมโลดี้ร้องที่โศกเศร้ากรีดร้าวรานบาดหัวใจ ฟังแล้วแทบน้ำตาเล็ดเลยครับ

ส่วนเพลงอื่นๆที่ผมไม่ได้กล่าวถึงก็ไม่ใช่ว่าไม่ดีนะครับ ทุกเพลงล้วนแต่เป็นโปรเกรสสีฟ/เพาเวอร์ที่เข้มข้นกลมกล่อมได้มาตรฐานแทบทั้งนั้น แฟนเพลงแนวๆนี้น่าจะถูกอกถูกใจกันแน่นอนครับ "คงเส้นคงวา คุ้มค่าแก่การฟัง" คือสโลแกนของอัลบั้มนี้ครับ!!!

Rating: 9.1/10 by Lilium

For the English Translation, please contact nodoka_in_flames@hotmail.com

http://www.myspace.com/anubisgate